Pamiętasz jeszcze te dni świetności Nokii i jej miano króla telefonu komórkowego N95? W 1995 roku istniało wiele portali w erze 2G i pojawiło się oprogramowanie społecznościowe. W 2000 roku, w erze smartfonów 3G, oprogramowanie społecznościowe stało się królem. W 2013 roku, w erze 4G, transmisje na żywo i krótkie filmy były równie popularne, a przepływ informacji stał się gorącym tematem. Patrząc wstecz, nie tak dawno temu, cyfrowe życie cicho do nas dotarło, a telefony komórkowe i telewizja również się rozwijają. Kiedyś monotonny czarno-biały telewizor został zastąpiony kolorowym telewizorem LCD, pozwalającym nam oglądać świat w domu. Spośród nich, sama technologia i szybkość rozwoju telewizji ma wielką atrakcyjność, ale dzisiaj chcę porozmawiać nie o technologii telewizyjnej, ale o pilocie, który jej towarzyszy.
Początki zdalnego sterowania sięgają lat 50. XX wieku.
W 1950 roku dyrektor generalny firmy Zenith Electronics, John McDonald, rzucił swoim inżynierom wyzwanie, aby stworzyli urządzenie, które mogłoby wyciszać reklamy lub przekierowywać je na inny kanał.
Narodził się pilot zdalnego sterowania.
Początkowo można go było podłączyć tylko przewodowo do telewizora. Pięć lat później Eugene Polley, inżynier z tej samej firmy, opracował pierwsze bezprzewodowe urządzenie sterowane wiązką światła, zwane flashmatic, co przyniosło mu tytuł ojca pilota do telewizora.
Urządzenia, które umożliwiają zmianę kanałów i regulację głośności, nie są jednak powszechnie używane, gdyż trudno je obsługiwać.
W 1950 roku dyrektor generalny firmy Zenith Electronics, John McDonald, rzucił swoim inżynierom wyzwanie, aby stworzyli urządzenie, które mogłoby wyciszać reklamy lub przekierowywać je na inny kanał.
Narodził się pilot zdalnego sterowania.
Początkowo można go było podłączyć tylko przewodowo do telewizora. Pięć lat później Eugene Polley, inżynier z tej samej firmy, opracował pierwsze bezprzewodowe urządzenie sterowane wiązką światła, zwane flashmatic, co przyniosło mu tytuł ojca pilota do telewizora.
Urządzenia, które umożliwiają zmianę kanałów i regulację głośności, nie są jednak powszechnie używane, gdyż trudno je obsługiwać.
Następnie, w 1956 roku, Rob Adler opracował pilota Zenith Space Command. Wykorzystuje on zasadę działania ultradźwięków do regulacji głośności i kanału. Każdy klawisz emituje inną częstotliwość, ale urządzenie jest podatne na typowe zakłócenia ultradźwiękowe.
Do 1980 roku narodził się pilot na podczerwień, który powoli zastąpił ultradźwiękowe urządzenia sterujące. Pilot na podczerwień wykorzystuje światło podczerwone do przesyłania instrukcji, czyli do sterowania za pomocą długich przycisków.
Rozwój pilotów zdalnego sterowania sprawił, że wielu producentów wprowadziło na rynek różne funkcje, w tym sterowanie głosowe, znane również jako sterowanie głosowe Bluetooth. Wystarczy nacisnąć przycisk głosowy na pilocie, aby komunikować się z telewizorem, a jednocześnie uruchomi się funkcja rozpoznawania telewizora. Jednak cel, jakim była obsługa bez użycia rąk, nie został osiągnięty, dopóki niektóre marki nie zaczęły oferować funkcji interakcji głosowej z dużej odległości, które pozwalają sterować telewizorem za pomocą słowa kluczowego, bez konieczności szukania pilota.
Czas publikacji: 28-01-2023